توی جلسات هیئت دولت احمدی نژاد و لنکرانی اینگونه با هم پچ پچ میکردهاند: لنکرانی: اِ...آقای احمدی نژاد! چرا اینقدر خودت رو میچسبونی به من؟ زشته همه دارند نگاه میکنند. احمدی نژاد: هیس!...الهی من قربونت برم. الهی که فدای اون لبهای غنچهایت بشم. جلسه رو ول...ش کن. یواشی بلند شو برو بیرون. منتظرم بشو تا من هم دنبالت میام. لنکرانی: آقای دکتر زشته. معصیت داره. خوب نیست. برو سراغ اون علیآبادی. تپل مپلتره!
خوشگله! بلند شو بیا بشین بغل عمو!علیآبادی:(با ناز و غمزه) چشم آقای دکتر! ولی آخه وضعیتم قرمزهها!احمدینژاد: ای خاک تو اون سرت! از بس رفتی توی استادیوم و تماشاچیها علیهات شعار شیر سماور دادند که وضعات اینطوری شده! بگذار بروم سراغ همون لنکرونی خودم! این لنکرانی مثل هلو میماند. آدم دلش میخواد همینجوری بخوردش!
هی! جلسه تعطیله. همه بسلامت! بلند شین بروید سراغ کار و زندگیتون! لنکرانیجون! تو بمان باهات کار دارم.
هی! جلسه تعطیله. همه بسلامت! بلند شین بروید سراغ کار و زندگیتون! لنکرانیجون! تو بمان باهات کار دارم.
0 نظرات:
Post a Comment